← terug

logo
JAARVERSLAG 2018
Geachte leden van deze vergadering,

Het voorbije theaterjaar was er eentje om in te kaderen. Het was een jaar vol suspens, drama, lef, grenzen overschrijden en limieten verleggen. We hebben ons gesmeten en zijn goed terechtgekomen. Getuige hiervan volgend verslag.
Guido Maerevoet beet de spits af met ‘Het Diner’ naar het gelijknamige succesboek van Herman Koch. Een hele uitdaging om je publiek een veelgelezen roman voor een avond te doen vergeten. Het productieproces verliep dan ook niet zonder moeilijke momenten af en toe, maar de acteurs zetten gigantische stappen vooruit door een niet aflatende inzet. Er werd op tafels geklopt, tafels werden omver gegooid, dolken in harten gestoken en een oversize pepermolen werd een dreigend zwaard. Het publiek smulde ervan, slechts weinigen hadden last van een indigestie.
Het wordt evenwel nog straffer met ‘Bruocsella’. Bestuurslid Kristof Saye, nog maagdelijk als regisseur, vatte het plan op een stuk te brengen zonder woorden. Wat zeg ik, een ‘stuk’? Kan je nog van een toneelstuk spreken als je de essentie wegneemt, nl. de dialoog? Het ging dan nog wel om een zelfgeschreven stuk, product van twee jaar strijken en ondertussen Spotify beluisteren. Langzaam drong het tot ons door dat dit een experiment zou worden, waarbij we onze nek zwaar gingen uitsteken. Acteurs en figuranten zegden toe, weliswaar met bibberknietjes en in hoofdzaak omdat we de grote droom van vriend Kristof wilden helpen realiseren. Maar wat bleek? Je hebt geen woorden nodig om een dialoog tot stand te brengen tussen acteurs onderling en tussen acteurs en publiek. Lichaamstaal en expressie volstaan en zijn minstens even effectief. Voor de ogen van het publiek kwam een stad en haar bewoners tot leven in een boeiende show met licht, dans en muziek. Het leven van 4 stadsbewoners werd uitgelicht, steeds in interactie met een niet aflatende stroom van figuranten, de grijze massa. Het publiek zat er de eerste ogenblikken wat verweesd bij, wachtend op het gesproken woord. Al snel zaten ze te genieten, niet wetende waar eerst te kijken, sommigen zelfs tot tranen toe bewogen. ‘Mission impossible’ werd ‘Dream come true’ voor Kristof en wij hebben er een gedreven regisseur bij!
Drama kregen we in de vorm van ‘wissel der gekroonde hoofden’, zowel bij Erasmus als bij Zinnema. Onze voorzitter Ton ruilde de kroon van Theater Erasmus in voor een niet nader genoemd Pools hoofddeksel dat van pas kwam bij het bewaken van de Europesen buitengrenzen vanuit Warschau. Ondertussen is onze Miek reeds een hele tijd een gewaardeerde voorzitster. Aan het hoofd van Zinnema werd directrice Nathalie ingeruild voor voormalig artistiek coördinator Jan Wallyn. Nathalie koos voor een nieuwe uitdaging en met Jan valt het allemaal nogal mee.
Ook in onze eerstvolgende productie ‘De storm’ van Shakespeare voltrekt zich een drama van gekroonde hoofden tussen Prospero, de rechtmatige verbannen hertog van Milaan en zijn ambitieuze broer Antonio. Zo kondigt ook ons volgend seizoen zich zeer beloftevol aan. Voor een verslag daarvan moet u evenwel nog een jaartje wachten!

← terug